สืบเนื่องจากเรื่องที่แล้ว (ไข้หวัด 2009?)

ผลสุดท้ายแล้วญาติเราก็เสียชีวิตด้วยอายุเพียง 34- 35 ปี

หลังจากที่เราไปเยี่ยมได้ 3 วัน

ใช้ระยะเวลาที่เข้า รพ. แค่ประมาณ 1 สัปดาห์

(เสียเวลาประมาณ 1 ทุ่มของวันที่ 27 ก.ค. ฌาปนกิจ 3 ส.ค. 52)

ครั้งนี้เหมือนเสียไปทั้ง 2 คน ...แม่และลูกในท้อง

ได้ยินข่าวของไข้หวัด 2009 มาก็นานแล้ว

ไม่คิดว่าอาการแบบนี้จะมาเกิดขึ้นกะญาติของเราเอง

ดูข่าวของหญิงแม่ลูกชาวราชบุรี

แล้วก็คิดถึงอาการของพี่เค้าซึ่งเป็นลูกพี่ลูกน้องของเรา

เริ่มต้นอาการด้วยอาการไอเหมือนไข้หวัดทั่วไป

เพียงไม่กี่วันได้ยินข่าวว่าเข้า ICU และเชื้อลามไปที่ปอดทั้งสองข้าง

ตอนนี้พี่เค้าก็ท้องได้ 7 เดือนเหมือนในข่าว

ญาติๆ ของพี่เค้าบอกว่าหมอตรวจแล้วไม่ใช่เชื้อ H1N1

แต่ทำไมอาการทรุดลงเร็วจังเลยและลามไปที่ปอดเหมือนกัน

เราได้ไปเยี่ยมพี่เค้าทั้งๆ ที่ก็กลัวเพราะมีโรคประจำตัวอยู่

เห็นแล้วเศร้ามากๆ 

ไม่ว่าจะเป็นอาการของคนไข้

และยิ่งรู้สึกสลดใจขึ้นไปอีกเมื่อเห็น...

พ่อ พี่สาวทั้ง 2 คน  และแฟนของพี่เค้าที่เพิ่งแต่งงานไปเมื่อปลายปีที่แล้ว นั่งน้ำตาซึม

เรากับแฟนพูดอะไรไม่ออก

ทำได้แค่จับขาพี่สาวของเค้าแล้วลูบไปมา

เคยได้ยินแต่เรื่องของคนอื่นที่เหมือนมีปาฏิหารย์

วันนี้เราอยากให้ปาฏิหารย์เกิดกับพี่เค้าและเด็กในท้องบ้างจัง

5 ก.ค. 2007  ตอนทุ่มกว่าๆ เค้า change presonal message ของ msn มาเป็น

"สูบ (ภาพบุหรี่เล็กๆ ที่มีใน msn) มา 15 ปีเลิกได้สักทีเฮ้อ"

เราดีใจมากที่เค้าเลิกบุหรี่ได้...ถึงแม้ช่วงนั้นจะมีเรื่องไม่สบายใจอยู่

แต่น่าเสียใจที่หลังจากเค้าเลิกไปได้ปีกว่า

ที่เราคิดว่าเค้าคงไม่กลับมาสูบอีกแล้ว แต่...

เค้ากลับมาสูบบุหรี่อีกครั้ง...

จริงๆ เค้าคงสูบมาก่อนหน้านี้แล้ว  1-2 เดือน

เราเห็นเค้าสูบช่วงที่กลับบ้านปีใหม่แล้วฉลองกับเพื่อน

พอเริ่มมีแอลกอฮอล์ และเห็นเพื่อนสูบเค้าก็สูบกับเพื่อนด้วย

แต่ไม่คิดว่าเค้าจะกลับมาสูบจริงจังอีก

หลังจากที่เค้าเริ่มกลับมาสูบอีก 2 ครั้งแล้วที่เหมือนทะเลาะกัน

ครั้งแรก ...

คุยกันมาในรถ แล้วเราพูดถึงเรื่องที่เค้าเคยขอสมัยเรียน...ถ้าเลิกบุหรี่ได้

เค้าบอกเราว่าเลิกพูดเรื่องนี้ซะที !!

วันนั้นเป็นเราเองที่เป็นฝ่ายน้ำตาซึม...

และคิดวนเวียนอยู่ในหัวตลอดว่า

สิ่งที่เค้าพูดสมัยเรียนนั้น เค้าไม่ได้คิดจริงจังอะไรเลย

เป็นเราเองที่เอามาคิดจริงจัง 

กับคำสัญญาที่เค้าไม่ได้คิดจะทำเลยตั้งแต่แรก...

ครั้งนี้

พอเค้าติดบุหรี่

จากที่เราเคยออกจากห้องเพื่อมาทำงานพร้อมๆ กัน

หลายครั้งที่เค้าจะรีบลงมาก่อนเพื่อมาสูบบุหรี่

หรือไม่ก็ถ้าออกไปไหนด้วยกันเค้าจะให้เราขึ้นลิฟท์ไปก่อน

แล้วเค้าก็จะสูบบุหรี่

ความรู้และเหตุการณ์แบบนี้มันหายไปนานแล้ว

แต่กลับมาใหม่อีกครั้ง...

เมื่อเช้าเค้าให้เราเป็นฝ่ายปิดห้องเหมือนเคย

เพื่อที่เค้าจะได้รีบลงไปสูบบุหรี่

แต่เราถือบุหรี่ไว้ แล้วบอกว่าเดี๋ยวลงไปพร้อมกัน

แล้วบอกเค้าว่าไม่ได้ขอให้เลิกแล้ว

แต่ช่วงอยู่ที่ห้อง อย่าสูบได้มั๊ย อย่างน้อยก็จะได้ลดลง

เค้าเงียบไปทำเหมือนโกรธเรา

พอเราถามว่าโกรธเหรอ เค้ากลับตอบเราว่า

ทำไมต้องมาจำกัดจำเกี่ยด้วย  ไม่ชอบ

เราก็ตอบเค้าไปว่าก็แค่เป็นห่วง

เราเริ่มท้อแล้วกับการห่วงของเรา

เพราะเค้าไม่ห่วงตัวเองเลย

เมื่อคืนนี้ตัวเค้าเองพึ่งจะขยับไม่ได้

กลางดึกเค้าคุยกะเราว่าได้ยินเสียงเค้าเรียกเราหรือป่าว

เค้าขยับตัวไม่ได้อยู่พักนึง

เราตอบว่าไม่ได้ยิน ซึ่งปกติแล้วเราเป็นคนรู้สึกตัวง่ายมาก

แต่เมื่อคืนเราไม่ได้ยินเสียงเค้าเรียกออกมา

จนกระทั่งเค้าพลิกตัวแล้วตื่นมาคุยกัน

เค้าไม่ได้เป็นแบบนี้มานานแล้วช่วงที่เลิกบุหรี่ไป

ก่อนหน้านี้เค้าเคยนอนๆ อยู่แล้วเป็นตะคริว

จนเราต้องไปช่วยขยับขา หรือนวดที่เท้าให้หลายครั้ง

บางครั้งก็มีอาการแน่นหน้าอก

แต่ตรวจสุขภาพทุกที่ผลออกมาปกติดี

ช่วงที่เลิกสูบบุหรี่ก็หายไป

ตอนนี้เริ่มมีอาการกลับมาอีกครั้ง

เราก็คุยกับเค้าได้แค่ว่า  "ช่วงที่เลิกบุหรี่ไป ไม่เห็นเป็น"

เค้าก็คงรู้ว่าน่าจะมีส่วนเหมือนกัน เพราะตอบมาว่า "อืม"

เราอยากให้เค้าเลิกบุหรี่ได้ตลอดไปจัง...เลิกก่อนที่มันจะสาย

อยากให้เค้าสุขภาพดี อยู่กับเราและคนที่เค้ารักไปนานๆ...