outlook

29/06/07

ไปหาหมอ ไม่ได้ให้ยาอีกตามเคย เพราะติดเชื้อ...
ช่วงนี้ติดเชื้อตลอดเลย
คงเป็นเพราะเรื่องนี้ ...
ไม่ได้ให้ยาเลยได้กลับเร็ว
เดินเรื่อยเปื่อยไปถึงอนุสาวรีย์
ได้นิโคตินมาฝากเค้าด้วย

เจอ sms ที่เค้าส่งไปหาเค้ายาวมาก
บอกว่าเล่าเรื่องเค้าให้พี่ขวัญฟังหลายเรื่อง
โดนด่าไปก็เยอะ
แต่พี่ขวัญก็อยากเห็นหน้า
แล้วบอกว่า เมื่อคืนเค้าฝันดี แต่คงเป็นฝันร้ายของคนนั้น
และมันคงจะเป็นฝันร้ายของเราด้วย (แอบคิด)
ที่เค้ากลับมาถึงห้อง 6 ทุ่มครึ่งเพราะไปกินเบียร์กับพี่ขวัญ
คนนั้น รู้ว่าเค้าไปไหน ทำอะไร ในขณะที่เราไม่รู้เรื่องเลย...

30/06/07

วันนี้เค้าชวนไปดูหนังเรื่อง Transformer
เพราะเป็นการ์ตูนที่เค้าเคยชอบมาก ตั้งแต่สมัยเด็ก
ที่ Century แถวอนุสาวรีย์
ก่อนเราไปอาบน้ำเค้าเปิดเครื่องก็มีคนทักผ่านเอ็มมาทันที
มารู้ทีหลังว่าคุยกะ "คนนั้น" อยู่...
ไปดูหนังเราระแวงไปตลอดว่าหรือจะคุยแล้วนัดมาเที่ยวด้วยกัน
แต่จนดูหนังเสร็จไม่เจอก็สบายใจขึ้น
เค้าพาไปดูโทรศัพท์ให้พี่สาวเราที่มาบุญครอง
แล้วก็กลับห้อง

ข้อความที่เค้าคุยกันทำให้เราได้รู้ว่า
ที่เค้ามาชวนเราเพราะชวนคนนั้นแล้วเค้าไม่ไปนั่นเอง...
เสียใจเหมือนกันนะที่ได้รู้
แต่ก็พยายามคิดในแง่ดีว่า อย่างน้อยวันนี้เราก็ได้ไปดูหนังด้วยกัน
ถึงคนที่เค้าอยากให้ไปด้วยไม่ใช่เราก็เถอะ
แต่ในวันนี้เราก็ยังมีความสุข...
ยังดีที่ได้มารู้หลังจากที่ไปเที่ยวกันมาแล้ว...


29/06/07 8.35

เฮ้อ....บอกเค้าไปว่าจะมีคนอื่นก็มีไป ไม่ว่าไรแล้ว
แต่เอาเข้าจริงๆ มันก็ยังเจ็บอยู่ดี เจ็บมาก-มาก
ตอน 19.44 เค้าโทรมาหาถามว่ามีอะไรกินหรือยัง
ส่วนเค้าจะไปกินข้าวกับพี่ขวัญ
แล้วเค้าก็หายไปเลยเมื่อดูจาก msn
ก็ Away ตั้งแต่ช่วงที่โทรมาหาเรา

ในใจคิดไปแล้วว่าเค้าจะไปไหนกับ "คนนั้น" หรือป่าว
พยายามทำใจไม่ให้คิด ไม่ให้เจ็บ ก็บอกเค้าไปเองว่าทำได้
แต่จริงๆ แล้วเหมือนเป็นการหลอกตัวเอง
ยิ่งรู้ว่าเค้าจะมาอยู่ที่นี่เลยยิ่งเจ็บใหญ่

ที่ลึกๆ จะว่าไปแล้วเรากล้าพูดแบบนั้นออกไป
เพราะคิดว่าเค้าอยู่ไกล คนทำได้อย่างมากแค่โทรหา
จะได้เจอกันก็คงเป็นช่วงที่กลับบ้าน
แต่ตอนนี้มันไม่ใช่อย่างนั้นอีกแล้ว...

เมื่อก่อนเค้ากลับดึก เพราะติดงานจริงๆ เราก็ไม่ได้คิดอะไร
แต่ต่อจากนี้ไป กลับดึกจะเป็นเพราะอะไรเราไม่สามารถรู้ได้
เมื่อคืนพยายามทำใจ อยู่เงียบๆ คิดอะไร คุยกับตัวเอง ถามใจตัวเอง
ได้ความว่า มันเจ็บนะ อย่าทรมานหัวใจดวงนี้อีกต่อไปเลย

ทำไมกายกับใจมันไม่สัมพันธ์กัน
ใจเจ็บ แต่ทำไมกายมันไม่ยอมเดินจากไป
อยู่อย่างนี้เหมือนเจ็บกันทุกทาง
ถ้าเราเดินออกมา มันจะดีกว่าไหม

อย่างน้อยคนที่เจ็บคงไม่ถึง 3 คน
อาจจะเป็น "เรา" ....แค่คนเดียว
ไม่อยากต้องเจ็บแบบเรื้อรังทั้ง "กาย" และ " ใจ " แบบนี้เลย


edit @ 2007/07/15 02:58:28