29/06/07 8.35
เฮ้อ....บอกเค้าไปว่าจะมีคนอื่นก็มีไป ไม่ว่าไรแล้ว
แต่เอาเข้าจริงๆ มันก็ยังเจ็บอยู่ดี เจ็บมาก-มาก
ตอน 19.44 เค้าโทรมาหาถามว่ามีอะไรกินหรือยัง
ส่วนเค้าจะไปกินข้าวกับพี่ขวัญ
แล้วเค้าก็หายไปเลยเมื่อดูจาก msn
ก็ Away ตั้งแต่ช่วงที่โทรมาหาเรา
ในใจคิดไปแล้วว่าเค้าจะไปไหนกับ "คนนั้น" หรือป่าว
พยายามทำใจไม่ให้คิด ไม่ให้เจ็บ ก็บอกเค้าไปเองว่าทำได้
แต่จริงๆ แล้วเหมือนเป็นการหลอกตัวเอง
ยิ่งรู้ว่าเค้าจะมาอยู่ที่นี่เลยยิ่งเจ็บใหญ่
ที่ลึกๆ จะว่าไปแล้วเรากล้าพูดแบบนั้นออกไป
เพราะคิดว่าเค้าอยู่ไกล คนทำได้อย่างมากแค่โทรหา
จะได้เจอกันก็คงเป็นช่วงที่กลับบ้าน
แต่ตอนนี้มันไม่ใช่อย่างนั้นอีกแล้ว...
เมื่อก่อนเค้ากลับดึก เพราะติดงานจริงๆ เราก็ไม่ได้คิดอะไร
แต่ต่อจากนี้ไป กลับดึกจะเป็นเพราะอะไรเราไม่สามารถรู้ได้
เมื่อคืนพยายามทำใจ อยู่เงียบๆ คิดอะไร คุยกับตัวเอง ถามใจตัวเอง
ได้ความว่า มันเจ็บนะ อย่าทรมานหัวใจดวงนี้อีกต่อไปเลย
ทำไมกายกับใจมันไม่สัมพันธ์กัน
ใจเจ็บ แต่ทำไมกายมันไม่ยอมเดินจากไป
อยู่อย่างนี้เหมือนเจ็บกันทุกทาง
ถ้าเราเดินออกมา มันจะดีกว่าไหม
อย่างน้อยคนที่เจ็บคงไม่ถึง 3 คน
อาจจะเป็น "เรา" ....แค่คนเดียว
ไม่อยากต้องเจ็บแบบเรื้อรังทั้ง "กาย" และ " ใจ " แบบนี้เลย
edit @ 2007/07/15 02:58:28